جزیره ی مجنون - پرمي كشي و واي به حال پرنده اي ..... كز پشب ميله ي قفسي عاشقت شدست

غم تنهايي اسيرت مي كنه.......................


	پرمي كشي و واي به حال پرنده اي ..... كز پشب ميله ي قفسي عاشقت شدست به نام او كه تنها اوست ----------------------------------- ==================================================== (مي دانم شعر نشد اما باور كن به همين سختي و به همين به هم ريختگي اتفاق ، افتاد) ....................................................... { چه حس خوب و قشنگی است در خدا با تو که هیچ فاصله ای نیست از خدا تا تو خدا برای رسیدن به تو ، به من می گفت : که انتخاب یکی را کنم ..(خدا یا تو ؟) =============================== و اين هم غزل گل بانو ........... گرفته است تنت عطر سيب ، گل بانو عجيب مست گناهم ، عجيب ، گل بانو دميده حضرت ابليس در تو و انگار - كه داده است مرا هم فريب ، گل بانو- چطور مي شود از چشم هاي تو دل كند كدام آيه و (امن اليجيب.......) ، گل بانو – مرا از اين شب نفرين به دست مي راند از اين عروسك آدم فريب،( گل بانو) نه ، من كه اهل نجابت كه نيستم ، اما- تو مي رسد نصبت به صليب، گل بانو وگرنه من كه به جرم تولدم عمريست..... بهشت را شده ام بي نصيب گل بانو....... نه ، نه ، نگاه نكن نازنين نگاه نكن..... نخند دختر خوب و نجيب............گل بانو كه من عجيب همان آدمم و آه كه تو هنوز پر شدي از عطر سيب ، گل بانو...................... 15/10/84 با سلام...... به هم ريختگي و بي بنياني كار اول رو ببخشيد و اينكه .....هيچي ديگه همين از رفقا كه گاه سرمی زنند ممنونم و يا علي \|+\| نوشته شده توسط حسن سرداری در شنبه دوم دی 1385 \|