تبليغاتX
((((حسن آبادسفلي و دغدغه هاي گلابتون)))) - غم تنهايي اسيرت مي كنه ...............
وبلاگ مشترك حسن سرداري و فاطمه ابراهيميان
 غم تنهايي اسيرت مي كنه ...............

 

 به نام او كه تنها اوست

......................................

 

 چرا وقتي كه آدم تنها مي شه ، غم و غصه ش قد يك دنيا مي شه

 

 ميره يك گوشه ي پنهون مي شينه ، اونجا رو مثل يه زندون مي بينه

 

                                                          غم تنهايي اسيرت مي كنه

 

                                                           تا بخواي بجنبي پيرت مي كنه

 

                                                                                                                         (   زنده ياد فريدون فروغي )

============================

 

حتما سلام

 

بعد از عرض تسليت به خاطر اقدامات تروريستي در سامرا و هر جاي ديگه دنيا و همچنين بي احترامي به

 

حضرت پيامبر (ص) يا هر قداست ديني ديگه هر كجاي دنيا.......

 

و بعد از خيلي چيزاي ديگه ......نمي دونم چرا با اين كار به روز شدم.....................

                                                                                                         يا علي

 

 

 تكيه دادست به ديوار، تني فرسوده

 

 سرد ، بي جان و شكسته بدني ، فرسوده

 

 

 چشم هايش به (خدا ) خيره  و دستانش هم

 

 روي تصوير پريساي زني ، فرسوده

 

 

 پشت يك جاده كه عمريست امانت دارد

 

 چند زخمي به دل از رد شدني فرسوده

 

 

 جاده ، جاپا ، و بقاياي تن ريلي كه

 

 سالها چشم به راه ترني فرسوده

 

 كه تو را برد ، وَ هرگز به زمين باز نگشت

 

 و سپس آة ، همين ، زل زدني فرسوده -

 

 به مسير و پس ازآن روز كه خورشيد شكست

 

 تكيه دادست به ديوار ،......  مني فرسوده      

                                                               

    .............................................   

  (چشم هايش به (خدا ) خيره )

                                                          حسن سرداري      

 

واين هم يك چهارپاره ي قديمي با همه ي كاستي هاش

 

 

تق تق ، صداي در ، نه ،  صدا زير پاي توست

 

اين لحن نازنين فقط از كفش هاي توست

 

از در رسيد قطره ي نوري ، سلام ، آه -

 

حدسم درست بود صدايش ، صداي توست

 

 

مغرور تر شبيه همييشه ، قدم زنان

 

عطري مي آييُ مني از هوش مي بري

 

مثل هميشه دست لطيف نسيمُ باز -

 

موي فرار كرده ات از پشت روسري..........

 

 

حجم اتاق را به خودت خيره مي كني

 

با نقش قامتي كه بت چشم ها شده

 

تو ، نه ، پري نه ، بيشتر از آن ، گمان كنم

 

طرح تنت ، نمونه ي كار خدا شده

 

 

آرام مي نشيني و آرام مي شوم

 

مجنون ترين كسي كه شده مبتلايتان

 

تقدير چيست؟ آخر خط را بگو غزل....

 

آيا اجازه هست بميرم برايتان......؟

 

                                                                        حسن سرداري

 

----------------------------

 

باز هم برگرد ، تنهايي بد است...............

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط فاطمحسن سرداری در دوشنبه پانزدهم اسفند 1384  |
 
 
بالا